ခမိ ခဆဲ ဘေလာ့ခ္မွ ကူးယူတင္ျပပါသည္။ နားဆင္ၾကည့္ၾကပါလို ့
Rest of your post
Rest of your post
Showing posts with label ဟာသ. Show all posts
Showing posts with label ဟာသ. Show all posts
Sunday, September 6, 2009
Monday, July 6, 2009
ကိုေကာင္းကင္ကို ( God ) ျဖစ္သြားစဥ္ ခဏ
Customer is God တဲ့။ အခု ကြၽန္ေတာ္ ျမန္မာျပည္ရဲ႕ Cyber Cafe တစ္ခုထဲမွာ အင္တာနက္ သုံးေနတယ္။Google က အလကား ေပးထားတဲ့ service တစ္ခုကို သံုးေနတယ္။ ဒါဆို အခု ကြၽန္ေတာ္ Cyber Café ေလးရဲ ့God။Google ရဲ ့God ။ အံမယ္God မွ ႏွစ္ထပ္ကြမ္း God ေတာင္ ျဖစ္လုိ႔ပါလား။ တယ္ဟုတ္တဲ့ ငါပါလား။
အခု ေဟာဒီ့ God လက္ဆယ္ေခ်ာင္းနဲ႔ အံၾသဖြယ္ရာ ပဥၥလက္ ကို ဖန္တီးေနတယ္။ စင္ကာပူက သူငယ္ခ်င္း ေတြကို ျမန္မာျပည္ထဲကေန Gtalk ကေန လွမ္း စကားေျပာေနတယ္။ email ေတြလွမ္းပို႔ေနတယ္။Google က အလကားေပးထားတဲ့ အေတာင္ပံနဲ႔ ကမၻာတစ္ပတ္ပ်ံေနတယ္။ slow motion နဲ႔ ပ်ံေနတယ္။ (ျမန္မာျပည္မွာ အင္တာနက္သံုးရတာသိပ္ေႏွးတာကိုး။) ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ေလ၊ God ေက်နပ္ပါတယ္။
ကမၻာျပားၿပီဆိုတာ တကယ္ မွန္တာပဲ။ ဒီ အင္တာနက္ေခတ္ႀကီးထဲမွာ ဘယ္ မွာေနေန အခြင့္အေရးက အတူတူပဲ။ တစ္ေယာက္ နဲ႔တစ္ေယာက္ ဆက္သြယ္ဖို႔ လြယ္လြယ္ေလး ဆိုတာကို ကိုယ္ေတြ႕ႀကံဳလို႔ ယံုသြားၿပီ။ အရာရာကို ဖန္တီးႏုိင္တယ္ဆိုတဲ့ ေက်နပ္မႈ အရသာကို ေပ်ာ္ေပ်ာ္ႀကီးခံစားေနရၿပီ။ ဒီလုိနဲ႔ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ႀကီး ကမၻာတစ္ပတ္ပတ္ေနတုန္းမွာပဲမီးက ႐ုတ္တရက္ပ်က္သြားတယ္။ UPS ကမႏုိင္ဘူးဗ်ာ။ ကြန္ပ်ဴတာပိတ္သြားေတာ့တာေပါ့။ မီးကလဲ၊ ပ်က္မွာျဖင့္ ျပတ္ျပတ္သားသားပ်က္ေရာေပါ့။ ခုေတာ့မဟုတ္ဘူး။ God ဆိုင္ထဲက မထြက္ခင္ မွာပဲ မီးကျပန္လာတယ္။ ဒါနဲ ့ပဲ God ကြန္ပ်ဴတာ ျပန္ဖြင့္ျပီးGod ရဲ ့account ထဲျပန္ဝင္ေရာဆိုပါေတာ့။ ခုနစ္မိနစ္ေလာက္ၾကာတယ္။ ဒီလိုနဲ ့ Gtalk ျပန္တက္႐ံုပဲ ႐ွိေသးတယ္။ ေသာက္မီး ကထပ္ပ်က္ျပန္ေရာ။ ေတာက္…EPC ကလူေတြကလဲ ေဆာ့စရာေတာ္ေတာ္႐ွားတယ္ထင္တယ္။ ဒီေလာက္ေတာင္ေဆာ့ခ်င္ေနလဲ…ေတာက္... ေျပာလိုက္ရရင္မေကာင္းဘူး။ UPS ကမႏုိင္ေတာ့ Computer က ထပ္ပိတ္သြားေတာ့တာေပါ့။ God ေတာ္ေတာ္ စိတ္တိုသြားတယ္။ ေက်နပ္တဲ့ အရသာေတြ ဘယ္ေပ်ာက္သြားမွန္း မသိဘူး။ စိတ္တုိတိုနဲ႔ပဲ ကြန္ပ်ဴတာဆီကေန ခြာလုိက္တယ္။ ကမၻာကလဲ နာရီ၀က္ေလာက္ပဲ ျပားႏုိင္ေတာ့ တယ္။“စကၤာပူကအေကာင္ေတြ၊ မင္းတို႔ဘာသာ မင္းတို႔ ဆက္ျပားၾကေတာ့၊ ငါကေတာ့ ျပန္ လံုးၿပီ” လို႔ စိတ္ထဲကေန ေျပာလိုက္တယ္။ ပိုက္ဆံရွင္းေတာ့ ဆိုင္က အဲဒီလို ျဖစ္္တာ သိသိႀကီးနဲ႔ နာရီ၀က္စာ အျပည့္ ယူတယ္။Google ကို ပိုက္ဆံမေပးခဲ့ရတ ဲ့God ခုေတာ့ ဘာမွသိပ္မလုပ္လိုက္ရပဲ Cyber Cafe ကို နာရီ၀က္စာ အင္တာနက္သံုးခ ေအာင့္သက္ သက္နဲ႔ ေပးလုိက္ရၿပီ။God ေတာ္ေတာ္စိတ္ တိုသြားၿပီးေတာ့ ေနာက္ဒီဆိုင္ကို ဘယ္ေတာ့မွ မလာဖို႔ ခ်က္ျခင္းဆံုးျဖတ္လိုက္တယ္။
Cyber Café ကေနစိတ္တိုတိုနဲ ့ထြက္လာျပီးေတာ့ God စာအုပ္ဆိုင္တဆိုင္ ကိုဝင္လိုက္တယ္။ God က English သိပ္မေကာင္းဘူး။ Vocabulary သိပ္မၾကြယ္ဘူးဗ်ာ။ God “မသိမျဖစ္ေဝါဟာရမ်ား” ဆိုတဲ့စာအုပ္တအုပ္ေတြ ့တယ္။ အသံုးမ်ားတဲ့ English စကားလံုးေတြစုေပးထားတာလို ့God ထင္တယ္။ God လည္းစိတ္ဝင္စားသြားျပီးေတာ့ ပထမဆံုး စာမ်က္ႏွာကို လွန္ၾကည့္လိုက္တာေပါ့။ ေတြ ့ပါျပီဗ်ာ။ မသိမျဖစ္စကားလံုးေတြ။ “တို ့တာဝန္ အေရးသံုးပါး”တဲ့။ “ျပည္သူ ့သေဘာထားတဲ့”။ ေတာ္ျပီ၊ေတာ္ျပီ၊ဒီစကားလံုးေတြကေတာ့ ၾကားရတာမ်ားလြန္းလို ့လူမေျပာနဲ ့၊အိမ္ကေ႐ႊဝါေတာင္အလြတ္ရေနျပီ။ God ဘာစာအုပ္မွ မဝယ္ပဲ စာအုပ္ဆိုင္ထဲကေန ခ်ာကနဲလွည့္ထြက္ခဲ့တယ္။ God ကို စိတ္တိုရန္ေကာလို ့အျပစ္မတင္နဲ ့။ God က Cyber Café ကထြက္လာကတည္းက ကၽြဲျမီးတိုလာတာ။ စာအုပ္တိုင္းမွာ အဲဒါေတြမထည့္မေနရဆိုတာေတြ ဘာေတြ ေတြးမေနႏုိင္ေတာ့ဘူး။
ဒီလိုနဲ႕ စိတ္တိုတိုနဲ႔ စာအုပ္ဆိုင္ ထဲကေန ထြက္လာၿပီးေတာ့ လၻက္ရည္ဆိုင္ တစ္ဆိုင္ထဲကုိ ၀င္ထိုင္လိုက္တယ္။ God ကိုေတာ္ေတာ္ဂရုစိုက္ၾကတာပဲ။ ဘယ္သူက မွ ဘာမွ လာမေမးၾကဘူး။ Godကို အ႐ွင္လတ္လတ္ၾကီး ျမင္ေနတာေတာင္ ဒင္းတို ့က အဖက္မလုပ္ၾကဘူး။ စားပြဲထိုးတစ္ေယာက္ကို ေတာ္ ေတာ္ ေခၚယူရတယ္။God လည္း ေကြကာ ပလိန္းတစ္ခြက္ မွာလိုက္တယ္။ စားပဲြထိုးလာခ် ေတာ့ ေကာ္ဖီမစ္(စ္)ပလိန္း။ ဒါနဲ႔ ျပန္လဲခိုင္း လုိက္ရတယ္။ ျပန္လဲၿပီးေတာ့လည္း ေဖ်ာ္စရာ ေရေႏြးခြက္က ပါမလာျပန္ဘူး။ God က လည္း God ဆိုေပမယ့္ တကယ့္ God အစစ္ မဟုတ္ေတာ့ ေရေႏြးမပါဘဲနဲ႔ ေကြကာအထုပ္ ခ်ည္းပဲသက္သက္ ေဖ်ာ္ေသာက္ႏိုင္တဲ့ နည္းစနစ္ ကို မဖန္တီးႏိုင္ဘူး။ ဒါနဲ႔ ေရေႏြးမွာရင္း ခံတြင္းခ်ဥ္လာတာနဲ႔ ငါးသံုးလံုး စီးကရက္တစ္ပဲြ ပါ မွာလုိက္တယ္။ လာခ်ေတာ့ လန္ဒန္။ အလိုက္တသိနဲ႔ မီးျခစ္လည္း ယူမလာျပန္ဘူး။ စားပဲြထိုးေတြက အလုပ္ကို ေတာ္ေတာ္စိတ္၀င္စားတာပဲ။ ဒါနဲ ့ God သူတို ့ကို လခ ဘယ္ေလာက္ရလဲစပ္စုၾကည္ ့ေတာ့ ၆၀၀၀ တဲ့။ တစ္လကို ၅ ေဒၚလာ ၾကီးမ်ားေတာင္မွ။ ေတာ္ေတာ္အလုပ္ၾကိဳးစားခ်င္စရာေကာင္းတဲ့ လခပဲ။ ဆိုင္ရွင္ကလည္း management ညံ့လိုက္တာ။ God ေတြကို ဂ႐ုမစိုက္ဘူး။God ေတြကလည္း God ေတြပဲ။ တစ္ခါတေလ တခ်ိဳ ့God ေတြက လၻက္ရည္တစ္ခြက္ပဲမွာၿပီးတေနကုန္ထုိင္ ေလ ကန္ခ်င္ ေလကန္ၾကတာ။God ရဲ႕သူငယ္ခ်င္း တခ်ိဳ ့ God ေတြဆို လၻက္ရည္ေလးတစ္ခြက္ ကိုယ္စီမွာၿပီး ကမၻာႀကီးကို ဟုိလိုဖန္တီးပစ္မယ္၊ ဒီလုိဖန္တီးပစ္မယ္ ဆိုတဲ့စကားေတြကို အာေပါင္ အာရင္းသန္သန္နဲ႔ ေ၀ဖန္ေလကန္ေနလုိက္ၾကတာ တစ္ခါတေလ ၃ နာရီ၊ ၄ နာရီ ေလာက္ၾကာ တယ္။ ဒါေပမယ့္ သူတို႔ကို ၀န္ေဆာင္မႈ ေကာင္းေကာင္းမေပးရင္ မၾကည္ဘူး။ ေရေႏြးအိုး အသစ္လဲမေပးရင္ မႀကိဳက္ဘူး။ အားလံုးခ်ဳပ္ၿပီး ေတြးၾကည့္လိုက္ေတာ့ လၻက္ရည္ဆိုင္ဆိုတာ မလွမပနဲ႔ ညီေနတဲ့ သံုးနားညီႀတိဂံတစ္ခုပဲ။ ဘယ္ “အနား” က စျပင္သင့္သလဲေတာ့ မသိ ဘူး။ ဟိုေတြး၊ ဒီေတြး ေလွ်ာက္ေတြးရင္း စိတ္ညစ္လာတာနဲ ့God လည္း ပိုက္ဆံ ျမန္ျမန္ရွင္း၊ ပါးစပ္ကို တစ္႐ွဴးနီနီၾကီးနဲ႔သုပ္ၿပီး လၻက္ရည္ဆိုင္က ျမန္ျမန္ထလာခဲ့တယ္။ အိမ္ ျပန္ဖို႔ ဘတ္(စ္)ကား ဂိတ္ကို သြားရတာေပါ့။
ဒီလိုနဲ႔ ဘတ္(စ္)ကားလဲ လာ ေရာ၊ God ေတြ အမ်ားႀကီး ကားေပၚတိုးႀကိတ္ တက္ရတယ္။ လူစပါယ္ယာက God ေတြကို ကားအတြင္းထဲ အတင္းတိုးခိုင္းေနတယ္။ ဆဲဆို ေနတယ္။ God ေတြက လူစပါယ္ယာကို ျပန္ ေၾကာက္ေနရတယ္။ တခ်ိဳ ့ God ေတြလည္း ကိုယ့္ေဒါသကိုယ္ မထိန္းႏိုင္ပဲ လူစပါယ္ယာ ေတြနဲ႔ ဖက္ၿပိဳင္ၿပီး ရန္ျဖစ္ေနၾကတယ္။God ေတြခမ်ာ ဆင္းရင္လည္း God န႔ဲတူေအာင္ မဆင္းရဘူး။ တစ္ခါတေလ လူစပါယ္ယာက တြန္းခ်တာခံရတယ္။ God ရဲ႕အေမဆို တစ္ခါ သူေျခေထာက္နာေနတုန္း လူစပါယ္ယာက တြန္း ခ်တာခံရလို႔ ေနာက္ဘယ္ေတာ့မွ ဘတ္(စ္)ကား မစီးေတာ့ဘူး။ ဒီေတာ့ အိမ္ကေနခြာလို႔ မရ ေတာ့ဘူးေပါ့။ ကိုယ္ပိုင္ကားမွ မရိွတာ။God အေမ God မႀကီး ေျခေထာက္က်ဳိးသလို ျဖစ္သြားတာေပါ့။
ဒီလိုနဲ ့ God လည္း အိမ္ျပန္ေရာက္ လာေရာဆိုပါေတာ့။ စိတ္ေမာတာနဲ႔ ေရသန္႔ တစ္ခြက္ေသာက္လိုက္တယ္။ ေရသန္႔လုိ႔သာ ေျပာရတယ္။ တကယ္သန္႔၊ မသန္႔ေတာ့ မသိ ဘူး။ ေရသန္႔တြန္းလွည္းနဲ႔ လာပို႔တဲ့သူေတြက uniform လည္းဝတ္မထားဘူး။ ေနာက္ၿပီး ေရသန္႔ဗူး တံဆိပ္က တစ္ခါကို တစ္မ်ဳိး။ ဗူးေပၚက တံဆိပ္နဲ႔ ပလတ္စတစ္ပတ္ေပၚက တံဆိပ္ကလည္း တူခ်င္မွ တူတာ။ တစ္ခါတေလဆုိ ေရသန္႔ဗူး ေတြက ျမင္မေကာင္းေလာက္ေအာင္ကို မည္း သည္းညစ္ပတ္ေနေသးတယ္။ မတတ္ႏိုင္ဘူး။ ေရက်က္ေအး က်ဳိေသာက္ဖို႔ကလည္း မီးမွမလာပဲ။ သန္႔သန္႔၊ မသန္႔သန္႔ ဒါပဲ ေသာက္ရမွာပဲ။ ညစ္ပတ္တာကို ကိုယ့္မ်က္ေစ့နဲ႔ တပ္အပ္မျမင္ရရင္ၿပီးတာပဲ။ ေရာဂါပိုးေတြကို အေကာင္လိုက္ ေရထဲမွာ မျမင္ရရင္ ၿပီးတာပဲ။
ဒီလိုနဲ႔ ညေရာက္လာေတာ့ တစ္ေနကုန္ ေမာသမွ်ကို ေျဖေဖ်ာက္ဖို႔ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ ကိုေခၚၿပီး စားေသာက္ဆိုင္တစ္ဆိုင္ထဲကို ေရာက္ လာတယ္။ အဲဒီမွာလည္း စားပဲြထိုးေတြနဲ႔ သိပ္အဆင္မေျပပါဘူးဗ်ာ။ စိတ္ညစ္တယ္ဗ်ာ။ တစ္ေနကုန္ God သာ ျဖစ္ေနရတယ္။God ျဖစ္ျခင္းရဲ႕ အရသာစစ္စစ္ကို ခုထိ မခံစားရ ေသးဘူး။ ခုခ်ိန္ထိ ကိုယ့္ကို ေလးေလးစားစား ဆက္ဆံၿပီး ေရာင္းမယ့္သူ၊ ၀န္ေဆာင္မႈေပးမယ့္သူေတြ မေတြ႕ ေသးဘူး။
ဒါေပမယ့္ ေနာက္ဆံုးေတာ့ အဲဒီအခုိက္ အတန္႔ကို ေရာက္လာတယ္။God တကယ္ ျဖစ္မယ့္ အခုိက္အတန္႔ကို ေရာက္လာတယ္။ ေကာင္မေလး ေခ်ာေခ်ာေလးေတြမ်ား ေရေမႊးေတြ၊ ေခါင္းလိမ္းဆီေတြ၊ စီးကရက္ေတြကို marketing မ်ား လာလုပ္ဦးမလားလို႔ ေမွ်ာ္ေနတုန္းမွာေပါ့။ စာေလးေခြ ေရာင္းတဲ့ အဘြားႀကီးတစ္ေယာက္ ေရာက္လာတယ္။ “အားေပးၾကပါ၊ သားတို႔ရယ္၊ ရိွခုိးဆိုရင္ ရိွခုိးပါ့မယ္” တဲ့။ ၾကည့္စမ္း။ လူေတြအဲဒီေလာက္ေတာင္ဆင္းရဲ ၾကပ္တည္းလာျပီလား။ စာေလးေခြေလး ၁၀၀ ဖိုးေရာင္းရဖို ့အေရး ကိုယ့္ကို ရိွခုိးၿပီး ေရာင္းမယ့္သူ ေပၚလာၿပီ။ကၽြန္ေတာ္ God တကယ္ျဖစ္ၿပီ။
ဒါေပမယ့္ ကြၽန္ေတာ္ မေပ်ာ္ႏိုင္ဘူးဗ်ာ။God ျဖစ္ျခင္းရဲ႕ အရသာကို မခံစားရရင္လည္း ေနပါေစေတာ့။ အဲဒီလို God မ်ဳိးေတာ့ မျဖစ္ ခ်င္ပါဘူးဗ်ာ။ ။
ေကာင္းကင္ကို
(၂၀၀၆ ခုႏွစ္ ဒီဇင္ဘာ က ရန္ကုန္တြင္ေရးခဲ့ပါသည္။)
Rest of your post
Friday, May 29, 2009
John William Yettaw with SPDC craps
သြားတုန္းကေတာ့
ေအာ္ ဒါတို ့တပ္မေတာ္ကြရယ္လို ့ ပုဆိုးခါးေတာင္း ေျမွာင္ေျမွာင္ၾကိဳက္ကာျဖင့္ ေအာ္သာေအာ္လိုက္ခ်င္ ။ ခုမွ ခုမွ ၾကြက္အုပ္ႏွင့္ ယက္ေတာ အလုပ္ရွဳပ္ေနၾကပံု
Thursday, May 7, 2009
Monday, May 4, 2009
နာဂစ္ အျဖစ္မွန္ အေတြ ့အၾကံဳ (ဘီဘီစီမွ)
((သစ္တံုးမွတ္လို ့ဖက္ျပီး လိုက္လာတာကုန္းေပၚတင္မွ မိေက်ာင္းမွန္းသိတယ္ အျမီးကလုပ္စိလုပ္စိနဲ ့)).......ကိုရင္ေလး
Saturday, April 11, 2009
ကဲ .. မင္းတို႔ ဘာေျပာႏိုင္ေသးလဲ ျပင္ပမီဒီယာသမားတို ့
ဖတ္ျဖစ္ေအာင္ဖတ္ပါဗ်ာ အေရးအသားေကာင္းလို ့တင္ထားျဖစ္ပါတယ္။
“မီဒီယာကို မီဒီယာႏွင့္ တံုျပန္မည္”
ႏိုင္ငံေတာ္ ျပန္ၾကားေရး ဝန္ၾကီး ဗိုလ္ေရွာ္ဆန္း(ငယ္နာမည္ ဂ်ပု ဂြတို)
“မီဒီယာကို မီဒီယာႏွင့္ တံုျပန္မည္”
ႏိုင္ငံေတာ္ ျပန္ၾကားေရး ဝန္ၾကီး ဗိုလ္ေရွာ္ဆန္း(ငယ္နာမည္ ဂ်ပု ဂြတို)
အထက္ပါ ညြန္ၾကားခ်က္ႏွင့္ အညီ တိုးတတ္ေခတ္မီ ေနေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ႀကီးအား ျပည္တြင္းျပည္ပ အဖ်က္သမားမ်ား၏ လိမ္လည္ သတင္းမွားေပးကာ သိကၡာခ်ေနမႈမ်ား တုန္႔ျပန္ႏိုင္ရန္ .. ကၽြန္ေတာ္ ေမာင္သာဂိ တစ္ေယာက္ ကင္မရာေလး ကိုင္ကာ သတင္းသမား ပီပီ အေျပးအလႊားျဖင့္ ေမွာ္ဘီ ဘက္သို႔ ဦးတည္ ထြက္ခြာလာပါသည္။
ႏိုင္ငံေတာ္ (အမွန္ေတာ့ ႏိုင္ငံေတာ္ ဆိုတာ ဘာကို ရည္ညြန္းမွန္း ကၽြန္ေတာ္ ေမာင္သာဂိ တစ္ေယာက္ သိသည္ မဟုတ္ပါ။) ၏ စစ္မွန္ေသာ ေစတနာမ်ားျဖင့္ တံတားတြ ေဖာက္လမ္းေတြ ေဆာက္လုပ္ထားတာေၾကာင့္ ဗိုက္ထဲ ေက်ာက္ခဲ ထည့္ထားလ်င္
ေၾကညက္သြားေစႏိုင္ေသာ ေက်ာက္ခဲေၾကလမ္းမကို ျဖတ္ေက်ာ္ကာ ေမွာ္ဘီ ဘက္သို႔ တေခါက္ ေရာက္ခဲ့ပါသည္။
ကၽြန္ေတာ္ ေမာင္သာဂိ သိသေလာက္ ကမာၻ႔ႏိုင္ငံမ်ားတြင္ ယဥ္အႏၱာရယ္ ကင္းေဝးေစရန္ အခ်ိဳ႕ေသာ လမ္းမမ်ားတြင္ အရွိန္ထိန္းေစေသာ ကုန္းအျမင့္ေလးမ်ားကို လမ္းမတြင္ ထားလ်က္ ကားမ်ားအား ေျဖညွင္းစြာ ေမာင္းေစခ်င္းျဖင့္ ထိန္းခ်ဳပ္ၾကေၾကာင္း ၾကားဖူးခဲ့သည္။
အဆိုပါ ကုန္း အျမင့္ေလးမ်ား ျပဳလုပ္ျခင္းမွာ ကတၱာမ်ား အပိုကုန္သျဖင့္ ႏိုင္ငံေတာ္ ဝင္ေငြမ်ား အလကားျဖဳန္းတီးရာ ၾကသည္ .. မဟုတ္ပါလား။ ထို႔ေၾကာင့္ အေျမာ္အျမင္ႀကီးမားေတာ္မူေသာ တပ္မေတာ္ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးမ်ား၏ လမ္းညြန္ခ်က္မ်ားႏွင့္ အညီ ကုန္းအျမင့္ေလးမ်ား မလုပ္ဘဲ .. လမ္းမတြင္ ခ်ိဳင့္ခြက္ၾကီးၾကီးမ်ား ျပဳလုပ္ျခင္းျဖင့္ ကားမ်ားကို ေျဖးညွင္းစြာ ေမာင္းႏွင္ေစကာ အရွိန္ျဖင့္ ေမာင္းႏွင္ခ်င္းျဖင့္ ျဖစ္ေပၚလာႏိုင္ ယဥ္အႏၱာရယ္မ်ားကို ထိန္းခ်ဳပ္ႏိုင္ခဲ့ေလသည္။ (ေအာ္ ..... ႏိုင္ငံေတာ္ အၾကီးအကဲမ်ား၏ ေရႊဥာဏ္ေတာ္ ေပါက္ေရာက္ပါေပစြဟု .. ေတြးလ်က္ ၾကည္ညိဳစိတ္မ်ား တဖြားဖြားေပၚေနေပေတာ့သည္။ )
ယခုလည္း ... ကမာၻ႔ အဆင့္မီလား .. ကမာၻ႔အဆင့္ လြန္လား မသိ .. နည္းပညာရပ္မ်ားကို သင္ၾကားေပးေသာ ေမွာ္ဘီ ရပ္ရွိ နည္းပညာ တကၠသိုလ္၏ ဘြဲ႔ႏွင္းသဘင္ အခမ္းအနားသို႔ တတ္ေရာက္ကာ သတင္း ဓါတ္ပံုမ်ား ေဝေဝဆာဆာျဖင့္ သတင္းမ်ားတြင့္ ထည့္လိုက္ရလွ်င္ကား ျပည္ပမွ မီဒီယာ သမားမ်ား ပါးစပ္မ်ား ပိတ္လ်က္ “ဟာ...ဟင္” ျဖစ္သြားေစရန္ ကၽြန္ေတာ္ အေျပးအလႊား သြားေရာက္ေနသည္ မဟုတ္ပါလား။
ေမွာ္ဘီ နည္းပညာ တကၠသိုလ္ ေက်ာင္းဝင္းထဲ ဝင္လိုက္လွ်င္ပဲ ပူေလာင္ေသာ ေႏြရာသီတြင္ပင္ ေက်ာင္းသား၊ ေက်ာင္းသူမ်ား ေအးျမျမျဖင့္ ပညာသင္ၾကားႏိုင္ရန္ သစ္ရိပ္ဝါးရိပ္ ေကာင္းေကာင္းျဖင့္ စီစဥ္ေပးထားသည္မ်ားက ... အေလ့က်ေပါက္ သစ္ပင္မ်ားကို ဟိုတပင္ ဒီတပင္ ေနရာတကာတြင္ ေတြ႔ျမင္ႏိုင္သည္။
အရိပ္ေကာင္းေကာင္းေပးႏိုင္ေသာ ေျခမ်က္စိဖုံုး ျမက္ပင္မ်ားႏွင့္ ျခံဳပုတ္မ်ားကလည္း တခ်ိဳ႕မွာ ေႏြသရုပ္ကို ပီျပင္စြာ ေဖၚလ်က္ ေရႊဝါေရာင္ သမ္းလ်က္ ေျခာက္တခ်ိဳ႕၊ စိမ္း တဝက္ျဖင့္ ေဝေဝစာစာ အလွ ဆင္လ်က္ရွိၾကသည္မွာ .. ပုဂံေခတ္က ျမကန္၏ သာယာပံုကို ေရးေသာ စာဆိုပင္ အမြမ္းတင္ ေရးႏိုင္စြမ္းငွာ တတ္ႏိုင္မည္ မထင္။ (ေရကန္လည္း မရွိ၊ လြင္တီးေခါင္ကို ဘယ္လိုလုပ္ ျမကန္ စာဆိုက အမြမ္းတင္ႏိုင္ပါ့အံ့နည္း။)
ေျခတလွမ္း လွမ္းလိုက္တိုင္း တေထာင္းေထာင္း ထ ေနေသာ ဖုံမႈံ႔ မ်ားႏွင့္ ရီေဝေဝ ျမင္ကြင္းက တစံုတခုခုကို သတိရေနသလိုပါပဲ။ ကဗ်ာ ဆန္ဆန္ေျပာရလွ်င္ျဖင့္ ဖုံခိုး ဖံုေငြ႔ ၾကားမွာ လြမ္းေမာဖြယ္ရာ အတိေပါ့။ (ႏွားေခါင္းကိုေတာ့ က်န္းမာေရး အရ ပိတ္ထားရသည္က လြဲလွ်င္။)
ကဲ .. ဆက္ေလ့လာၾကည့္ၾကဦးစို႔ရဲ႕။ ....
ျမန္မာျပည္ရဲ႕ အနာဂါတ္ သားေကာင္းရတနာ ပညာတတ္ပုဂၢိဳလ္မ်ားကို ေနာက္ဆံုး ေမြးထုတ္ဂုဏ္ျပဳတဲ့ အခမ္းအနားမွာ အခုလို သတင္းရယူဖို႔ လာခဲ့ရတာေၾကာင့္လည္း ကိုယ့္ဘာသာ ဂုဏ္ယူလို႔ ဆံုးပါဘူး။
ေျပာေနၾကာတယ္ ဘြဲ႔ႏွင္းသဘင္ က်င္းပရာ ခမ္းမေဆာင္ၾကီးကို လွမ္းၾကည့္လိုက္ရေအာင္။ အား .. ပါး .. ပါး .. ၾကီးက်ယ္ခမ္းနား တင့္တယ္ လွပ လွေသာ ခန္းမေဆာင္ၾကီးကို အေဝးက လွမ္းျမင္လိုက္ရလွ်င္ပဲ ....။ .......
...... စာဖတ္ ပရိတ္သတ္တို႔ မ်က္စိထဲ ကြက္ကြက္ကြင္းကြင္း ျမင္ေအာင္ ျပန္လည္ ေဖၚျပရလွ်င္ကား ရွည္လွ်ားက်ယ္ဝန္းတဲ့ ခန္းမ ေဆာင္ၾကီးမွာ .. ေလဝင္ေလထြက္ေကာင္းေအာင္ ျပဳလုပ္ထားေသာ မ်က္ႏွာက်တ္မ်ားက ခပ္ျမင့္ျမင့္ .. ေရွ႕ဆံုး အစြန္မွ တစ္ေယာက္ေယာက္က ေအာ္လိုက္လွ်င္ ေနာက္ဆံုးမွ ထိုင္ေနေသာ လူက ထိုေအာ္သံကို ၾကားရဖို႔ ခဏမွ် ေစာင့္ရေသာ ခန္းမက်ယ္ မ်ိဳး၊
.... အခန္းနံရံမ်ားတြင္ ကႏုတ္ပန္းခက္မ်ား၊ ကမာၻေက်ာ္ ပန္းခ်ီကားမ်ား ခ်ိတ္ဆြဲထားလ်က္ ေျခနင္း ၾကမ္းျပင္ကား မေဟာ္ဂနီေရာင္ ေပၚလစ္ သုတ္ထားေသာ ပ်ဥ္းကတိုးသားျဖင့္ ခင္းထားၿပီး .
.... ခန္းမ၏ တံခါးဝတြင္ လူရပ္လိုက္လွ်င္ အလိုအေလွ်ာက္ ပြင့္သြားေစေသာ တံခါးမ်ား တပ္ဆင္ထားေသာ ခန္းမမ်ိဳးအားမ်က္စိႏွင့္ ျမင္ၾကည့္လ်က္
.. ထိုခန္းမႏွင့္ ေျပာင္းျပန္ အခ်ိဳးက်မႈကို ေတြးၾကည့္ၾကပါကုန္။
အင္ဂ်င္နီယာ ပညာရပ္မ်ား၊ နည္းပညာမ်ားကို သင္ၾကားပို႔ခ်ေပးေနေသာ ေက်ာင္းျဖစ္သည္ႏွင့္ အားေလွ်ာ္စြာ ႏိုင္ငံေတာ္က ေပးေသာ လွ်ပ္စစ္မီးကို အားမကိုး၊ ကိုယ္ပိုင္ ေက်ာင္းသားမ်ား တီထြင္ထားျခင္း မဟုတ္ေသာ မီးစက္စုတ္ တလံုးျဖင့္ အခမ္းအနားအတြက္ လွ်ပ္စစ္ေပးေနသည္မွလည္း နည္းပညာ တကၠသိုလ္ ပီသ ပါေပစြ။
ဘြဲ႔ရယူၿပီး ထြက္လာေသာ ပညာတတ္ အေက်ာ္အေမာ္မ်ား ေခတၱ ခဏ နားေနႏိုင္ရန္ႏွင့္ မိသားစုမ်ား ခန္းမအျပင္ဘက္တြင္ အနားယူေသာ ေနရာကို .. သဘာဝ အဲယာကြန္း ရရွိႏိုင္ေအာင္ ဖုုံ ထူထူ လြင္တီးေခါင္တြင္ ျပဳလုပ္ေပးထားႏိုင္သည္မွာလည္း တိုးတတ္ေခတ္မီေနေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံမွ လြဲလွ်င္ အျခားႏိုင္ငံမ်ားတြင္ ျပဳလုပ္ႏိုင္မည္ မဟုတ္ဟု ကၽြန္ေတာ္ ေမာင္သာဂိ အားရဝမ္းသာစြာ မွတ္ခ်က္ ေပးမိပါသည္။
ကဲ .. ဒီလိုနဲ႔ ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူမ်ား အမွတ္တရ ဓါတ္ပံု ရိုက္ယူစရာ ေနရာမ်ားကို လိုက္လံ ရွာေဖြ ၾကည့္လိုက္ေသာအခါ .. သာဂိ တို႔ ငယ္ငယ္က ရြာဦးေက်ာင္းနား ႏြားတင္းကုပ္သာသာ ျမင္ကြင္းကို ေနာက္ခံထားလွ်က္ ေက်ာင္းသား ေက်ာင္းသူမ်ား အမွတ္တရ ရိုက္ယူႏိုင္ၾကပါအံ့။ ျမန္မာနည္း ျမန္မာ့ဟန္ ဒီမိုကေရစီ ႏိုင္ငံေတာ္ ႏွင့္ လိုက္ဖက္ ညီေပစြ။
ဒီလိုမ်ိဳး အစစ အရာရာ ျပည့္စံု ေကာင္းမြန္ေနေသာ ျမန္မာႏိုင္ငံေတာ္ႀကီး၏ ပညာတတ္လူငယ္မ်ားကို ႏိုင္ငံေတာ္က ေစတနာ ေရွ႕ထားၿပီး ခမ္းခမ္းနားနား ေမြးထုတ္ေပးေနသည္ကို မေကာင္းေျပာတတ္ေသာ ျပည္ပ မီဒီယာမ်ားႏွင့္ အဖ်က္သမားမ်ားအား ေမာင္သာဂိ တစ္ေယာက္က
“ ... ကဲ .. မင္းတို႔ ဘာေျပာႏိုင္ေသးလဲ .. ” လို႔သာ ေမးခြန္း ထုတ္ခ်င္ေနမိပါေတာ့တယ္။
ခ်စ္ခင္ေလးစားစြာ ေမတၱာေရွ႕ထားလွ်က္ ....
ကိုရင္ သာဂိ
Rest of your post
Subscribe to:
Posts (Atom)
